Sonralarda...
Bir arkadaşım var, her ne kadar tanımasam da kimdir, necidir bilmesem de... ben kendime "yazarak konuşanlar" derken o "sonralarda" demiş. Sonralar, isim olarak aslında pek güzel bir kelimedir. Kiyin, after, patom, sonra... güzel bir kelime. Hep umut var içinde. Beklenti var. Yarış var. Hatta sevgi var, aşk var. Sonralar kelime olarak ne kadar güzel bir kelime olsa da anlam olarak bi ikircik, bir karmaşa. Umut güzel şey aslında heyecanı seviyorsan. Ama anladığım kadarıyla sakin, duru, hafif ritimli anlamlı şarkılar dinleyen "Bu Adam" bana kalırsa hiç de sevmiyor sonraları. Akasya kokulu sabahları seven adam sonraları arar evet ama sevmez. Sonralar meçhuldür, kayıptır... Sonraya bıraktıysan işini, işin güçleşir. Zorlaşır. Başın ağrır. Dayanamazsın. Sonralar uzaktır. Görünen dağın ırağı olmaz gibi değil. Sonralar görünmeyen dağların, Kaf Dağının arkasıdır bir umut vardır ama olmaz. Yaşanmaz. Ölen geri gelmez. Çıkmamış candan ümit kesilmez ama sonralardan kesilir. Olacak mı olmayacak mı bilinmez. Beklersin gelmez. Yanlış duraktır sonralar. Yanlış adrestir. Kırşehir'de tanışıp Maltepe'de buluşalım diyen iki insandan biri sonralarda Ankara Maltepe'ye diğeri İstanbul Maltepe'ye gider. Sonralar bir Kadıköy değildir. Bir Galata değildir. Sonralar arada kalmışların yeri, durağı, hududu, çapı, çehresi, köyü, yöresidir. Sonralar dünyanın bir ucu, balta girmemiş orman, dipsiz kuyu, tuzsuz denizdir. Bazen deseydin de belki aynı kapıyı açar ama bazen de bir yapılmış eylem vardır. Sonrada yoktur. Sonralar garip, guraba, fakir, fukaradır. Sonralar yalnız değildir ama. Sonralar zengindir. Karun kadar. Mal olarak değil. Ertenmişlikler olarak zengindir. Sonraya bırakılanlar, sonraya bırakanlar kahroldu. Sonra yoktu. Sonralar zayıftı ama kırılmadı. Semirdi. Ama güçten düşmedi. Sonralar sonda kalana kadar sonralarla prangalı ayaklar. Sonralar unutulmuş günler, anılar, hayatlar, sevdalar... sonralar diye de bir yer var amalara sığınır cümlelerde. Bugün olmaz ama yarın diye bağlarlar cümleleri. Sonradır aslı anlayacağın. Değerli arkadaşım. Vereceksen şimdi vereceksin. Gideceksen şimdi gideceksin, seveceksen şimdi seveceksin. Iyi şeyler ertelenmez sonralarda diye. Sonra diyenlerin hepsi çoktan girdi kara yere. 😅 Alper Tunga Öldü mü?' Ye bağladık sonu. 😁 anlaştık mı hocam. Sonra diye bir yer var gitmesek de görmesek de kalmasak da... de geç vesselam. 🤗 umarım cevabım yeterli olmuştur. Esen kalın, sonralarsız günleriniz olsun. Sağlıcakla kalın. #Evdekalın🙋♀️
26.03.20/20:55|fk
26.03.20/20:55|fk
Yorumlar
Belki bu benim..
Toplumun ve çevremin neden değişmesi? Değişmemesi değil; bir insanda/insanlarda olması gereken yetiler yoksa, değişmelerini beklemek olmaz. Neden değişti?
Benlik denilen, doğru olandan uzak, o olmasa da (basit bir konuda dahi fazlaca doğru var, bu ilginç değil mi?) saygıdan uzak, saygıdan; tüm dünya, tüm şehir, tüm semt, tüm cadde, o içinde bulunduğu yapı, kendi tercihlerine göre hareket etmeli gibi düşünmek, çok acı..
İşte belki, sonralarda bu değişir ama haklısınız da; sonralar da anlamsız. Muhtemelen. (Hâlâ az da olsa inanıyorum)
Ve kesinlikle cevabınız yeterli. Çok teşekkür ederim. :)
Sağlık ve evde güzel etkinlikler dilerim. :)
Esenlik olsun da, bu toplumla olacak mı?
Elimizden, kendi hesabımıza elbette gelir, gelir de, toplum buna sırt çevirecektir. Ne yazık!
Bu zor günlerde, toplumun işleyişini maalesef üzülerek izliyorum. Hoş, bunu bilmiyor değilim fakat zor günlerde birlik olunur derler ya bunu yurdumuz için artık geçerli olmadığını gördüm.
Bir hiç olabilirim fakat kendimi; bu sisteme, saygısız ve ahlâksız sarmala bırakamam.
Fuzuli değil mi? O naiflikte bireyler olsa, topluma az az dokunsa, muazzam olurdu.
Düzeltmek de olmuyor... Uzaktan izletsek kendilerini fakat günler sonra. "Bak, bunu sen yaptın. Gözlerini kapatma ve izle"
Birçok insan bakamayacak kendine. Ne yazık.
Bu dengesizliğin içindeyiz ya, çıkamıyoruz da. İşte bu uçurumun dışına çıkmak ya da oradan nehirler akması.
Ulu dilber kalesinin burcunda.
Muhteşem belaya nazır...
Gülce geldi aklıma.
Ben de kullanmadığında kapandı hesaplarım. Yeniden açtım. Sıkılana kadar.
Toplumun düzenini sosyal medyadan ummak ahmaklıktır. Yalanlar, yanlışlar... küçük hesaplarla geçiyor zaman... olmadıkları kadar mutlu gibi. Iki yüzlü. Sefil...
Ve bu kesin; toplum, düzenini sosyal medyadan umuyor, ne fena değil mi?
Babam, facebook'tan yazı okuyor bana, ben; bir fikire, hatta bazen resmi bir kuruma dayalı açıklama yapıyorum fakat neye yarar?
Sosyal medya, bu toplumun (belki tüm dünyada aynı, bilmiyorum) sistemini bozdu, fenalaştırdı. Ya da, daha fenası, gün yüzüne çıkardı.
Toplumdışı bir bölge olsa, spectre (Big Fish) gibi. Bwlki bu tercihim olurdu.