Tutunamayanlar'ın Tükeneceğiz'i

Bir erkek düşünün bir kadınla. Hele erkek sevmiyorsa ve kadın seviyorsa... Bir kadın düşünün, çok seven, kendinden veren, ağlaması gizli gülüşü kıyamet. Her şeyi içine gömen. Çok seven çok... Erkeğin sevmediği kadın...Hani çok batıyordu, iğreti oluyordu, sesi kulaklarını tırmalıyordu, ölsün, gebersin ne bileyim işte yok olsun istiyordu. Birgün kadın sevmekten vazgeçti. O kadın öyle güzel seviyordu ki bir anda her şeyden geçti. Kadın vazgeçti, erkek ayıktı. Anlayamadı, önce afalladı. Yok ya o bana kul köle... yürü git lan işine! Şimdi ağla yalnızlığına, kıymetini bilemediğin günlerine. Vazgeçilmez sandın de mi kendini? O beğenmediğin kadının kalbi sana mezar oldu. Sen onu kıblen yapsan kaç yazar. Neydi gece gece bu sözleri yazdıran ilham cümlem:" Varlığına katlanamadığın kadının günü gelir bir gülüşüne hasret kalırsın." Kıymetini bilmezsen açıkta kalırsın. Kanatan yaran olur. Kabuk bağlar. Kavlar tekrar kanar... neden kıymete biner peki kadın vazgeçtiğinden mi? Hayır. Bir yazarın çok sevdiğim bir sözü var. Bir şeyin sonsuza kadar devam etmesini istiyorsan, yarım bırakacaksın. Der. Kıymetini bilenlerden olun. Tüketmeyin. Sezen Aksu dinleyip iç çekersiniz sonra. Ne böyle senle ne de sensiz... bir an gelipte küllenince, yüreklerimiz dinlenince... başka sevgilerde teselli bulunca işte hepimiz lan hepimiz o gün tükeneceğiz.... Tututanamayanlar gibi kocaman bir kitap yazacaklar sonra arkanızdan. Herkeste olacak ama okuyamayacak. Yarım bırakacak.
Yarım kalanlardan olmayın. Geceniz güzel olsun. Tüm Tükenenlere ve Tutunamayanlara selam olsun!🙋‍♀️
29.01.20/00:35|fk

Yazarak Konuşanlar

Hani bazen 'o' insanları hayatınızdan çıkarıyorsunuz. Bi hafifliyorsunuz ya! Ne güzel oluyor değil mi? Kimileri kaçtığınızı düşünse de siz aslında evet bir şeyden kaçıyorsunuz evet doğru. Ama kendinizden, öfkenizden kaçıyorsunuz. Kükremiş sel gibi yıkmaktan kaçıyorsunuz bendinizi. Gören farklı bilen farklı yorumluyor. Sonra tam unutuyorsunuz, umursamıyorsunuz olan oluyor. Ummadığın yerden çıkan sınav sorusu gibi. Önce yazıyorsun cevap defalarca yazıp siliyorsun ama... sonra cevap vermek yerine bi engel çakıyorsun. Ohhhh! Misss valla ! Susuyor mu kalbin? yok! Sonra yazmaya veriyorsun. Ağır küfürlerin altında diline hakim oluyorsun. Her şey geliyor diline. Yok diyorsun. Bir dur. Sen herkes gibi değilsin. Sonra o dur'u açık kapı sanıyorlar. Vuran vurana... kulaklarını tıkasan boşuna. Varlıklarını silemiyorsun ki hayatından. Sonra bir gece yazmaktan, düşünmekten yorulup kalıyorsun. Çıt yok. O yüzden yazarak konuşanlar dedim kendime. Fikri yok, duygusu yok sanki yürür bir kötürüm... dizesi dilimde. Mehmet Akif geliyor aklıma. Susuyorum.
23.01.20/23:38|fk

Bir insanın, bir şeyin varlığına katlanamıyorsanız, onu sevmeyi deneyin bir de...😊

Ne çok insanı tanımışız, bir sonraki güne kalmamış.
Teğet geçmiş hayatımızdan dostluk, çıkarlarımıza dalmışız.